Welk voorbeeld van man-zijn heb jij gehad?

Iedereen heeft zo zijn eigen beeld gecreëerd van ‘hoe mannen zijn’. Dat wil niet zeggen dat je gelooft dat alle mannen zo zijn, maar dit bepaalt wel (onbewust) door welke bril je kijkt naar mannen in het algemeen. Dit manbeeld speelt vervolgens een grote rol in hoe je in het leven staat en is het daarom waard om eens goed te onderzoeken.  

In mijn geval is dit manbeeld op een wellicht wat extreme manier tot stand gekomen. De oorsprong hiervan ligt in mijn jonge jeugd en ik een jaar of acht was. Ik kreeg te horen dat verschillende meisjes waar ik destijds veel mee omging seksueel waren misbruikt door de buurman. In mijn ervaring, een vriendelijke man waar ik zelf ook veel over de vloer kwam.

Op enig moment heeft hij verplicht moeten verhuizen. Als kind heb ik dit stilzwijgend meegemaakt en heb ik nooit begrepen hoe dit tot stand kwam. Niet lang geleden heb ik me gerealiseerd hoeveel verdriet ik al die jaren heb weggestopt. Enerzijds omdat ik die meisjes destijds niet heb kunnen beschermen. Anderzijds omdat ik een mannelijk rolmodel heb gemist in hoe je daar op een daadkrachtige en emotioneel aanwezige manier mee omgaat.

Wat ik als opgroeiende jongen nodig had was om te zien hoe deze dader aangepakt zou worden en ons gezin (fysiek) beschermd werd. Daarnaast heb ik de ruimte gemist om het verdriet en de woede te delen die in iedereen leefde. Goed bedoeld werd dit alles voor mij verborgen gehouden.

Hierdoor heb ik ‘Dé Man’ leren kennen als de stille vernietiger óf de emotioneel afwezige. Deze man zie ik ook overal terug in de maatschappij. De vernietiger – zij het stil of luidruchtig – zie ik naast het genoemde voorbeeld, waarvan we sinds #metoo weten in welke mate hij aanwezig is, ook terug bij onethische leiders in het bedrijfsleven of de politiek. Mannen die het leven vernietigen in plaats van beschermen, dat waar ze voor bedoeld zijn.

De emotioneel afwezige man zorgt er al generatie op generatie voor dat zonen opgroeien met het gemis van een vader. Daarbij zien we in veel gezinnen dat vrouwen het mannelijke zijn gaan vertegenwoordigen. Hierdoor zijn vrouwen niet alleen meer een verzorgende en liefdevolle moeder, maar ook diegene die de grenzen en regels bepaalt. Voor wie weleens naar ‘De Opvoeders’ kijkt, daar vallen de uitspraken je om de oren als: “Vraag dat maar aan je moeder” of “Dat vind ik wel een hele goede regel van mama”. Symptomen van het gebrek aan het mannelijke. 

Hoe zit het met jou? Ga eens terug naar jouw eigen jeugd. Wat heeft jouw manbeeld gevormd? En hoe bepaalt dit hoe je naar de wereld kijkt en de ontwikkeling van jou als man? Bovenal, wat wil je ermee? Voor mij is dit manbeeld een belangrijke reden waarom ik Mannenkracht ben gestart en een continue inspiratiebron om mannen te ondersteunen de man te worden die ze willen zijn.

 

( Op de foto zie je Pieter met twee andere mannen van twee latere generaties tijdens het European Festival of Brotherhood )

Drum vuur mannenfestival
Rob van Drunen