We voelen de pijn nog niet

Het is medio november en inmiddels kunnen we gelukkig stellen: het is dan toch ook dit jaar weer echt herfst geworden. Een paar weken geleden nog, steeg het kwik opnieuw boven de 25 graden uit. Menig man krapte zich toen wellicht even achter de oren. Om vervolgens als de wiedeweerga de korte broek aan te trekken, met de auto naar het strand te tuffen en ‘s avonds de barbecue aan te steken.

Op zo'n prachtige nazomerdag werd het me opnieuw kraakhelder wat mijns inziens de belangrijkste reden is waarom we ons als individu vaak nog steeds niet zo goed kunnen verbinden met - en verantwoordelijk voelen voor - de klimaatproblematiek. Er is namelijk een logische en vrij simpele verklaring; we voelen de pijn nog niet!

Het is alsof we de berichtgeving en alle alarmsignalen een beetje half meekrijgen, en onszelf vervolgens een verhaal vertellen dat het allemaal nog wel meevalt. Dat de aarde een verkoudheid of klein griepje te pakken heeft. Niks aan de hand, waait wel over! Maar nee, de aarde heeft koorts. En stevig ook. En de thermometer gaat vooralsnog alleen maar verder omhoog. 

Don't get me wrong. Natuurlijk gun ik iedereen die misschien wel aller allerlaatste warme zonnestralen in oktober. Maar we hebben óók verantwoordelijkheid te nemen .We moeten met elkaar de lusten én de lasten gaan dragen. We kunnen en mogen ons als individu niet meer verschuilen achter de politiek of het bedrijfsleven. We hebben onszelf in de spiegel aan te kijken.

En zeker wij mannen hebben wat werk te doen. Want ook anno 2018 heerst helaas nog steeds het beeld dat een beetje man een dikke auto onder zijn kont moet hebben. En wanneer je jouw vrienden vertelt dat je geen vlees meer eet, vragen ze je waarschijnlijk als eerst of je ook gaat zitten als je moet plassen. 

Ik zie ook heus een hoop positieve veranderingen, maar het gaat simpelweg veel te fucking traag. Ik daag je uit om jezelf de volgende vragen te stellen: Hoe kan ik de koorts van de aarde helpen te verlagen? En waarom kijk ik soms nog weg en doe ik alsof het niet ook mijn probleem is? Wat ga ik vanaf vandaag anders doen?

Kijk eens of je de pijn van de aarde (en ook wat dat doet met jou) een klein beetje kan voelen, want dat is écht nodig. We veranderen als mens namelijk pas als de pijn groot genoeg is. 

Open de dialoog met andere mannen. Schrap zo veel mogelijke dierlijke producten uit je voedingspatroon. Maak je huis zo klimaat neutraal mogelijk. Gebruik vaker het openbaar vervoer. 

Ben een voorbeeld. Juist als man. Voor je vrienden, voor je collega’s, en voor alle opa's, vaders, broers, neven, zonen en kleinzonen.

Because that’s what the world needs!

Teun KapteijnsComment