Er schuilt een Maxim Hartman in elke man

Afgelopen week laaide het vuur weer eens op rondom Maxim Hartman. Nadat hij zich in PAUW openlijk had uitgesproken over de borsten van Dionne Stax, werd hij uitgenodigd bij RTL Boulevard (zie hier). Daar stond hij lijnrecht tegenover Olcay Gulsen, die hij eerder beledigd zou hebben en die het opnam voor Dionne Stax, met Beau van Erven Dorens in een ietwat ongelukkige rol van mediator.

Er werd tegen Maxim onder andere gezegd dat hij kwetsend zou zijn en vrouwen schoffeert. Termen als seksist en lafbek werden hem toebedeeld. En hij zou een bepaald niveau van beschaving en inlevingsvermogen missen. Ik denk dat hier absoluut een kern van waarheid in zit, maar mijns inziens brengt deze situatie vooral iets anders aan de oppervlakte.

De laatste jaren worden we als mannen meer en meer geconfronteerd met wat we vrouwen aandoen en in het verleden hebben aangedaan. #MeToo is daar waarschijnlijk één van de meest recente en treffende voorbeelden van. Het behoeft ook in dit schrijven absoluut geen verdere uitleg dat mannen wereldwijd inderdaad seksueel grensoverschrijdend gedrag hebben vertoond, en helaas komt het nog steeds veel te vaak voor. Dat is verschrikkelijk.

Belangrijk is echter om onszelf te beseffen dat het proberen te onderdrukken van seksuele gevoelens van mannen niet de oplossing is. Sterker nog, daarin zit een grote kern van de oorzaak.

Je kunt veel van Maxim Hartman zeggen, maar hij is in ieder geval niet bang om zijn eigen waarheid te spreken en hij gaat het conflict niet uit de weg. Iets wat in mijn ogen fantastisch mooie eigenschappen zijn van een ‘echte’ man. Alleen lijken we meer en meer van die heerlijke mannelijke kenmerken kwijt te raken. Onze testosteronlevels dalen collectief en we zijn inmiddels zo ver van het jager zijn verwijdert, dat we niet eens meer weten hoe we een speer vast moeten houden.

En dat terwijl er toch echt een Maxim Hartman in iedere man schuilt. En het is de hoogste tijd om dit met elkaar te erkennen en er niet meer voor weg te lopen.

Wij mannen worden soms geil van vrouwen. We kunnen afgeleid raken van de borsten van een in onze perceptie aantrekkelijke nieuwslezeres. En als over een paar maanden de lente eindelijk haar intrede weer doet, kijken wij maar wat graag naar al het vrouwelijk schoon in korte rokjes.

Het zit in onze natuur. En het is gezond. Seksuele aantrekkingskracht, opwinding en geilheid zijn normale gevoelens. Het grensoverschrijdende gedrag wat hieruit kan volgen, wanneer deze gevoelens langere tijd onderdrukt worden of continue als verkeerd of seksistisch betiteld wordt, is fout. Gevoel is nooit fout. Het gedrag wat eruit kan volgen maakt of iets goed of slecht is.

Dus hoe kan een vrouw van ons verwachten om die échte man te zijn die ze wil dat we zijn, wanneer ze tegelijkertijd van ons verlangd om onze ware aard te verbergen?

Wat we mijns inziens nodig hebben in deze tijd, zijn vrouwen die ons als mannen kunnen zien en ontvangen in wie we werkelijk zijn. Met alles erop en eraan. Vrouwen die niet weglopen als wij mannen vanuit kwetsbaarheid onze seksuele verlangens of fantasieën op tafel gooien. Vrouwen die samen met ons onze schaduwkanten willen onderzoeken én onder ogen durven komen. Vrouwen die ons welkom heten in onze volledige seksuele staat van zijn, zonder iets liever weg te willen hebben of proberen te onderdrukken.

Zonder volledige openheid en authenticiteit van het mannelijke, blijft er taboe bestaan en is er geen ruimte voor persoonlijke groei en heling. En dat is zo nodig, zeker op seksueel vlak.

Dus lieve mannen, wees dapper, ben kwetsbaar, deel wat er zich in je afspeelt. Zorg in de eerste plaats voor de veiligheid in jezelf om te mogen delen. Ik nodig je vervolgens uit om op een wat subtielere en vrouwvriendelijkere manier in verbinding te gaan dan Maxim, zolang je het contact maar niet uit de weg gaat!

En lieve vrouwen, we vragen jullie om ons volledig te accepteren in onze totaliteit als man. Zodat we de beste versie van onszelf voor vrouwen kunnen zijn.

Teun KapteijnsComment