Echt man zijn moet ik blijkbaar nog leren

Mijn dagelijkse struggle. 'Man zijn' in de relatie met mijn vriendin. Maar dan echt man zijn. In contact staan met de man in mij. In contact staan met de puurheid van de mannelijke energie. En als die man blijven staan. Het klinkt gek, maar hoe ik een echte man moet zijn, dat ben ik nu pas aan het leren. 

Met mijn ex vriendinnen was dit allemaal geen probleem. Vanuit mijn ego had ik helemaal geen probleem te blijven staan. Een vleugje manipulatie hier, wat controle daar, niet helemaal open zijn op maandag en wat achterhouden op donderdag. Zo bleef ik 'staan'. Zo hield ik mijn 'mannelijkheid' staande. Later zag ik in dat dit geen mannelijkheid is. Dit is de hele relatie voor de gek houden. En mijzelf uiteindelijk het meest. Ik besloot in de volgende relatie mijn hart en mijn waarheid trouw te blijven en altijd voor liefde in plaats van angst te kiezen. 

En in die volgende relatie zit ik nu. De eerste maanden koos ik voor mijn waarheid en liefde! Het kon niet op. Alles uitpraten, alles eerlijk zeggen. En toch begon het te schuren tussen ons. De stroming stagneerde. Wat bleek? Ik kwam wel vanuit liefde, maar vanuit de vrouw in mij. Overgave, verbinding, meegaand, geen doel, zachtheid. Dit was bij mij ver ontwikkeld en erg makkelijk om in te belanden. Uiteindelijk kwamen we erachter dat mijn vriendin de man in mij miste. 

Auw. Auw. Auw. Diep van binnen miste ik dit ook. Waar was ik? Waar was dit deel? Waar was die man? Leiding nemen, richting geven, grenzen stellen, op eigen benen staan. Op eigen benen, financieel en emotioneel. Ik had de schaduwkanten van de man in mij achter me gelaten. Ik was alleen iets vergeten. Ik was vergeten de lichtkanten van de man in mij te vinden. 

Dus om bij het begin te beginnen: mijn dagelijkse struggle. In contact staan met de lichtkanten van de man in mij en dit inzetten als het nodig is. Als ik dit doe, is er magie, stroomt het, is de seks goed. Laat ik dit na, is er frictie, stopt de stroming, is er bijna geen seks. Het eerste is de hemel op aarde, het tweede doet mij gewoon pijn. Vandaar 'struggle'. Het is met vallen en opstaan. Het is een strijd in mij die ik nog niet gewonnen heb. Maar hé, ik ben onderweg. Per keer dat ik val en opsta, gaat het beter en beter. Echt man zijn moet ik blijkbaar nog leren.

IMG_9454.jpg
Raymond Zijderhand