Waarom zou ik mijn angst in de ogen kijken?

Waarom zou je in godsnaam het diepe en onbekende inspringen, je bent toch niet gek? Het is toch goed zoals het nu is? Waarom het zo ingewikkeld maken, zo noemde mijn moeder het. Ze zei altijd: ”Koen, jij maakt het leven veel moeilijker dan dat het eigenlijk is.”

Maar is dat wel zo? Is je diepste donkerte aangaan, je angst in de ogen kijken en je boosheid omarmen dan zo verkeerd, en ben je dan het leven inderdaad ingewikkelder aan het maken? Is het zonde van je tijd? Of een overbodige luxe? Of zit het toch net iets anders…

Als coach en procesbegeleider, maar zeker ook als mens, heb ik iets volledig anders gezien en ervaren. Elke vrouw en man (mezelf inclusief) die in een veilige setting zijn angst is aangegaan, is namelijk een heler en sterker persoon geworden!

Uiteraard is het zo dat angst kan paralyseren, je helemaal stil kan leggen. Ook kunnen boosheid en woede je inderdaad volledig opvreten van binnen. En met het gedrag dat er mogelijk uit kan volgen, kun je zeker ook mensen pijn doen.

Maar is er nog meer?
Roanne van Voorst schrijft dat angst ons laat zien waar we nog kunnen groeien. En de antropologe gaat verder: “zolang je je doen en laten laat beheersen door angst, betekent dat eigenlijk dat je je neerlegt bij een leven waarin je weliswaar weinig stress ervaart, maar waarin je ook geen dingen leert doen die misschien wel heel gaaf zijn”.

Al ruim zeven jaar doet zij wetenschappelijk onderzoek naar angst en dapperheid, en sprak daarvoor met de grootste waaghalzen ter wereld. Ze kwam tot de conclusie dat iedereen het in zich heeft om zijn diepste angsten te overwinnen.

Doe je dat, dan leer je leven zoals jij dat werkelijk wilt, en dat biedt je niet alleen een avontuurlijk leven, maar ook nog eens een enorme boost met zelfvertrouwen.  M.a.w.: iedereen die in het leven een uitdaging aangaat, zal angsten en twijfels moeten trotseren om succesvol te kunnen zijn. (1)

Is angst niet (ook) een verlangen?
En ik wil zelfs nog een stapje verder gaan. Want ik geloof dat in elke angst een verlangen verborgen zit. Nu voel ik je al denken dat ik helemaal gek ben. Maar met een simpel voorbeeld kan ik het je uitleggen. Als je bijvoorbeeld bang bent voor het donker, verlang je er eigenlijk naar om in het donker te kunnen zijn, maar dan zónder de angst die je nu voelt. En ga maar verder, zo is het ook met hoogte, snelheid, etc. En zelfs in de angst om iemand te verliezen kan het verlangen zitten om diegene te verliezen, omdat je niet langer de pijn wil aanzien die je elke dag ziet.

Is onze diepste angst eigenlijk levensmotivatie?
Trek dat door en zo begrijp je misschien dat in je diepste angst niet alleen een verlangen zit, maar misschien wel de echte reden van leven, jouw levensmotivatie. Denk ook maar eens aan mijn grote held Batman, die nooit Batman zou zijn geweest als hij niet ook de angst voor vleermuizen zou hebben gehad. Uiteraard is het een proces om die angst dan ook tot je grootste kracht te maken.

Wat kan het me opleveren?
Door je in en met je diepste angst en grootste woede te verbinden en er doorheen te gaan, ontwikkelen we echte compassie, moed, creatiekracht, inspiratie, betekenis, doel, empathie en (zelf)liefde. Maar misschien nog belangrijker wordt het ongrijpbare grijpbaar. Kom je in aanraking met de pracht van jouw donkerste nacht.

Zodat je een helere man, vriend, vader en/of partner word. And believe me, that’s what the world van de Trumps, neofascisten en andere extremisten kan gebruiken. Maar ook jouw partner(s), jouw kind(eren), jouw vriend(en)(innen), collega’s en buren…


Wil jij je angst in de ogen kijken?

Samen met Teun Kapteijns geeft Koen de training ‘Deep Dive into the Darkness’. Twee dagen lang wordt er ruimte en veiligheid gecreëerd om in je diepste angst en zwaarste boosheid te gaan staan, en daarin getuige te zijn van andere mannen.

 

 

Koen van Ghyseghem is initiatiefnemer van De Onderwijstafel, die psychologische veiligheid op scholen bespreekbaar en mogelijk maakt. Daarnaast heeft hij een eigen praktijk voor systemische individuele, relatie en familiecoaching.

(1) Uit: Alles onder Controle, Roanne Van Voorst, 2016